![]() |
Podcasts | Community | Create a Podcast |
|
|
|||
ads radionovela's PodcastGive it a listen! |
|||
|
Capítulo 3
March 12, 2010 12:58 PM PST
Es lo que tienes intimar con ellos, hasta tal punto que se vuelven sonoros, los silencios, mis silencios, atrapan flujos de pensamientos caóticos hasta darles una forma que inconscientemente creo traspasa mi cabeza hasta alcanzar a la persona que tengo enfrente, y con la que a veces mi boca es incapaz de comunicar verbalmente... miedos, inseguridades, no queres escuchar algo o simplemente esperar otro silencio como respuesta, ... que sabré diseccionar gracias a todo lo que reflexiono con ellos, me fascinan, me envuelven, me pierden... los tengo catalogados, un abecedario de silencios, un lenguaje de lengua amputada: los hay fecundos, los que sustentan el aire, los que concentran memorias, asimétricos, ... me he decidido a desterrar algunos ... RUIDOSO MUDO shhhhhhh
March 09, 2010 11:41 AM PST
... Minimizó para descolgar el teléfono algo de indie cutre que sonaba en la minicadena del salón. Respondió. - ¿Diga?. (...) Ah, hola cariño. (...) No, qué va, si apenas he dormido. He estado toda la noche preparando los últimos informes para la reunión de mañana (...). No, no te preocupes. Supongo que me haré algo rápido para comer y a ver si termino pronto esto que todavía quería pasarme por casa de mis padres. (...). [Suspiro]. Sí, yo también te echo de menos. (...). Yo también mi amor. Y así fue como en un minuto de conversación echó por tierra todos los modales ejemplares que venía cultivando desde niña. Mentiras filantrópicas creo que les llaman. Evitamos decir la verdad para no hacer mal a la otra persona y porque realmente sólo va a empeorar las cosas. Para evitar hacer sentir mal a la otra persona... Para evitar... ¿Cuál es el principio y cuál es el final?. ¿Acaso somos protagonistas o víctimas de nuestros propios actos?. ¿Seguir la corriente o ir a contracorriente?. Seguir... razón, corazón, razón, corazón, razón, corazón... Subió de nuevo el volumen en la minicadena como para tratar de que cada acorde de la guitarra se llevases todos y cada uno de sus pensamientos, de esos pensamientos. Razón, corazón, razón, corazón... Se preparo la cafetera y mientras esperó a que el café subiese volvió a la habitación a buscar entre las sábanas revueltas el móvil. Escribió un sms, breve. Quizá fue la mezcla entre Channel, desodorante de hombre y aquellas velas absurdas que todavía no habían terminado de arder, pero algo la penetró, ahí, donde más duele. Cerró los ojos. Razón, corazón, razón, corazón, razón, corazón. Pi pi... Mensaje enviado.
February 28, 2010 03:51 AM PST
Sabela. Cans, 1999. A letra é miúda e femenina. Miúda tamén a edición do libro de bolsillo que apenas acaba de abrir, que revolve o fango do que xa pasou. Femenina a camiseta vermella que colga da porta dende hai máis dúas horas. Suben as arcadas cando o olor a sexo recente inunda tódolos seus sentidos. Un vértigo repentino como unha traición. Cerra a portada e bota unha ollada ó seu arredor. A súa vista detense nun condón, que descansa sobre a mesa tímidamente cheo; e un vaso, que mide os centímetros que a súa alma aínda ten dispoñibles para remordementos. Son as 9. Soa o teléfono. É domingo.
|
About ads radionovelaFollowersAds radionovela's FriendsContact MeSubscribe to this Podcast![]() |
||